Honda CBR900RR SC28 Project

Ik heb een zwak voor die goede oude Honda Fireblades. Misschien heeft het iets te maken met het feit dat ze gemaakt werden rond mijn geboortejaar. Ze worden ook wat meer geld waard, en het wordt steeds moeilijker om een mooi exemplaar te vinden zonder de klassieke schade. Deze motoren zijn des tijds gebruikt. Gebruikt om te rijden, racen, vallen en verbouwen. Zo zijn er de klassieke verschijnselen zoals het afzagen van de nummerplaathouder en het verwijderen van de originele grote knipperlichten. Ik heb ooit eens gelezen dat je beter een oerblade koopt (daarmee bedoel ik een Honda SC28 – me ronde koplampen) met motorische problemen dan een met cosmetische schade. Nu snap ik waarom.

Schoon… van ver.

Eigenlijk had ik al een oerblade. Ongeveer een jaar geleden had ik een zwarte, prima rijdend en in ordentelijke staat. Ik heb hem toen verkocht en ervoor gekozen om er wat op te verdienen, wat misschien goed was. Nu heb ik er toch een beetje spijt van. En dat komt mede door de oerblade die ik recentelijk gekocht heb. Misschien moet ik even kaderen waarom ik per sé een nieuwe gekocht heb.

Ik heb me ingeschreven voor een avondcursus ‘koetswerkhersteller’, omdat ik lakwerk, herstellingen en voorbereidend werk wil leren. Niet alleen voor auto’s, voornamelijk voor moto’s. Helaas is er op onze cursus niet de mogelijkheid om een projectauto ter plaatse te gebruiken, dus moet je het hebben van onderdelen die je zelf meebrengt. Omdat de winter voor de deur staat vond ik het een goed idee om een projectje in de garage te hebben. En dat project was een nieuwe Fireblade.

Ik heb niet lang moeten zoeken naar mijn nieuwe Honda, een kameraad van me (motorhandelaar) had er een te koop. Gelijkvormigheidsattest en inschrijvingsbewijs keurig erbij, en op foto leek hij in vrij mooie staat. Het enige probleem: hij startte niet. Carburateurs verstopt, zei mijn kameraad. Een uitdaging, dacht ik. Hij was zo vriendelijk om de motor bij me thuis te leveren en plots was ik opnieuw eigenaar van een ‘nieuwe’ Honda.

Ik kon het toch niet laten om hem toch eens te proberen starten, tevergeefs. Dat zorgde ervoor dat ik alleszins mijn prioriteiten kon stellen. Het eerste wat ik wou doen, is hem terug aan de praat krijgen. Maar dat kon ik niet ondernemen zonder mij eerst een Haynes werkboek te bestellen, om té grote flaters te voorkomen. Met een beetje geduld en een paar uurtjes later was ik erin geslaagd om de brandstoftank te verwijderen, de airbox af te nemen en de carburateurs te verwijderen van het motorblok. Dat op zich was voor mij al een overwinning. Het ontbreekt me namelijk aan enige technische kennis of expertise, dus ik leer along the way. Af en toe bel ik even voor wat advies naar een kenner. De carburateurs verwijderen was één ding, de motor aan de praat krijgen een ander.

Het grote probleem met de carbs is dat de sproeiers verstopt raken door vuil, gebruik, stilstand.. Die kan je uitkuisen door de vlotterkamers van de carburateurs te vijzen alles mooi te kuisen met carb cleaner of met remmenreiniger. Toen ik dat poogde, werd al vrij rap duidelijk dat ik niet de eerste was die toegang wou tot de vlotterkamers. De vijzen waren verduurd, en ik heb ongeveer 2 uur gespendeerd met de vise-grip om ze open te krijgen. Nadat ik daarin geslaagd was, en wat opzoekingswerk had gedaan, begon ik stelselmatig de sproeiers los te maken, uit te blazen en te reinigen. Tot ik aan de 2de carburateur was geraakt, en één van de sproeiers afbrak bij het uitvijzen. Dat kwam omdat mijn voorganger die véél te hard had aangedraaid en die sproeiers heel fragiel zijn.

Om verdere blunders te vermijden geef ik eerlijk toe dat ik de carbs binnen gestoken heb bij de lokale Honda-dealer voor de revisie. Enkele dagen later kon ik er terug om en waren alle sproeiers en dichtingen vervangen door nieuwe. Met de carburateurs verwijderd had ik uitstekende toegang tot de bougies en de bobines. Ik besluit voor een set nieuwe bougies te gaan en de bobines te testen op continuïteit met de multimeter. Dat lukt vrij goed en ik voorzie niet meteen problemen. Een paar uurtjes later monteer ik de luchtfilter en aansluitend de brandstoftank. Een test-brandstoftank was hier wel handig geweest, wellicht investeer ik hier in de toekomst wel eens in. Met alles gemonteerd, een brandblusser en een bus remmenreiniger bij de hand tracht ik de motor te starten. Na ongeveer 3 omwentelingen van de starter slaat hij aan. In den beginne draait hij vrij ruw, maar na enkele minuten stationair draaien komt hij wat mooier op gang. De eerste mijlpaal is bereikt: de motor start en blijft draaien. Nu nog al de rest 🙂

Mechanisch gezien zijn we voorlopig goed, ook de olie en filter worden vervangen. Al het kuipwerk heb ik enkele weken geleden gedemonteerd. Daar is het plan om een ‘nieuwe’ set te bestellen, om te monteren, om ondertussen de originele op te knappen met véél geduld, en wat hulp (op de cursus). Na wat Google-translate werk, en wat over en weer gemail, doe ik wat ik altijd al eens wou doen: kuipen bestellen in China. Ik weet wat ik wil: de witte velgen combineren met een vintage race livery. Ik vind de Rothmans Honda kleuren wel mooi met de wielen, en besluit dit ontwerp te laten maken op de kuipen voor de SC28. De communicatie verloopt niet zo vlot, maar na enkele weken ontvang ik foto’s uit China van mijn kuipen. Het zal jammer genoeg wel nog enkele weken duren vooraleer ze bij mij toekomen. Voorts zal het me ook nog 120 euro aan douanekosten en administratie kosten. Hoe dan ook: ongeveer 2 maand na bestelling kan ik de kuipen ontvangen aan huis.

De bewuste kuipen links, en wat het ongeveer zal worden (maar dan op de CBR ipv NSR).

Op het eerste zicht zien ze er vrij deftig uit. De afwerking is niet perfect, maar ik ben sowieso toch van plan om de kuipen opnieuw in bovenste vernis laag te spuiten. Ik vertrouw de Chinese vernis niet echt op duurzaamheid. Die kuipen gaan op het schab, en besluit ik te stockeren in afwachting van hun nieuwe vernislaag. Ondertussen ben ik al begonnen met de originele kopkuip te restaureren op de cursus, en ligt de tank ook klaar voor een vers laagje verf (dit moet ik zelf doen mits de kuipset geen tank bevat).

Na het strippen van alle verf op de kopkuip, breekt de steun voor de spiegel af en scheurt de kuip door aan de linkerkant. Ook ontbreken er 2 grote stukken die ik moet overbruggen op de één of andere manier. Een uitstekende gelegenheid om mijn vaardigheden in plastic herstelling te oefenen denk ik dan. De ontbrekende stukken vullen we op met een soort van vloeibare polyester, om die dan fijn te schuren en af te werken met een laag plamuur. In totaal leg ik ongeveer 2 lagen polyester en 3 lagen plamuur alvorens ik een eerste isolerende grondlaag leg. Na ongeveer 15 werkuren aan de kopkuip heb ik er genoeg van, en stockeer ik die voorlopig in de grondverf.

Een week later begin ik aan de brandstoftank. Die ziet er op het eerste zicht vrij proper uit. Wat er onder de lak blijkt te zitten is iets minder proper. Ongeveer 3cm dikke plamuur om een massief van blutsen weg te steken. Het duurt even eer alle plamuur en verf van de tank komt. Eenmaal op de blote metaal evalueer ik samen met mijn leerkracht de schade, en begin ik de blutsen (in de mate van het mogelijke) uit te trekken). Eens de blutsen verwijderd zijn tot aan een aanvaardbaar niveau, overtrekken we deze oneffenheden met plamuur. En nog een laag. En nog één. Na het fijn schuren kan de eerste grondlaag erop. Ondertussen monteer ik op de motor al nieuwe softgrips en tref ik de voorbereidingen voor de knipperlichten. Ook de stuurschakelaar van de linkerkant vervang ik met een occasie exemplaar. De schakelaar voor het grootlicht was immers afgebroken en werkte niet meer.

Na het spuiten van de tank in grondverf is deze klaar voor de eerste laag wit. Het aantal resterende lessen op de cursus stelt me voor een keuze: vernis ik de kuipen (die ik inmiddels ‘gematteerd’ heb – ik moet de bestaande vernislaag er eerst heel lichtjes afhalen met een schuurmatje, anders heeft de nieuwe vernis geen hechting en zal die afbrokkelen), of spuit ik de tank in een basiskleur (wit)? Een onvoorziene omstandigheid neemt die keuze voor mij… En de rest is geschiedenis. Door de Corona epidemie worden alle lessen geschorst en heb ik niet meer de kans om de tank te spuiten of om de kuipen te vernissen. Die worden dus gestockeerd in de garage voor september.

De tank besluit ik te isoleren met een ruwe verflaag uit een spuitbus. Dat omdat er anders vocht in de grondlaag kan trekken en bij een eerder brandstoflekje is de grondverf ook opgelost. Daarom heb ik de tank voorlopig gespoten in verkeerswit met een spuitbus. Het resultaat is niet perfect, maar het is voorlopig. Tot ik de tank kan afwerken op mijn cursus. Mits de kuipen en de tank niet af te werken zijn momenteel besluit ik me terug te focussen op het motorisch gedeelte.

Ik monteer de tank terug en probeer hem nog eens aan de praat te krijgen. Dat is ondertussen ook alweer enkele maanden geleden. Aanvankelijk slaat de motor aan, maar nagenoeg onmiddellijk erna krijg ik geen contact meer. Ik hou het voor bekeken (althans voor vandaag). Met een vers paar ogen ga ik enkele dagen later op ontdekking: het probleem school in een klein hoekje. De polen aan de batterij waren niet voldoende aangesloten waardoor er niet genoeg contact was. Een quick fix, en de motor loopt weer. Nu dat in orde is besluit ik de nodige voorbereiding te trekken voor een korte testrit.

Ik heb nog nooit met deze motor gereden, het is dus ook gissen naar de staat van de versnellingsbak en dergelijke. Daarom breng ik hem in gereedheid met de kuipen en onderdelen die ik nog heb liggen, om toch veilig op de baan te kunnen gaan. Ik neem mijn tijd en monteer de lichten (getint in het geel inmiddels), de kopkuip en alle andere kuipen, zadels… De banden moeten ook opgepompt worden, want het ventiel lost en de banden zijn hun levensduur al enkele jaren voorbij. De motor draait nog steeds vrij ruw en niet zo soepel als het hoort.

Klaar voor de testrit! Een combinatie van de oude kuipen, vernieuwde kopkuip en voorlopige tank.

Toch besluit ik het er voorzichtig op te wagen en rij ik de straat uit. Ik ben verrast van de versnellingsbak en koppeling, die soepel werken zonder gebreken. Alle versnellingen rijden vlot, en de motor lijkt erdoor te komen! Een soepele rit. Enkele straten verder kan ik het niet meer houden en besluit ik wat meer toeren te maken waardoor de motor ook wat warmer wordt. Plots voel en hoor ik wat gepruttel en slaat de één na de andere cylinder af. Er is geen beweging meer te krijgen in de motor. De starter gaat rond, maar er is geen ontsteking (of geen brandstof). Ik duw de blade naar huis (gelukkige maar 3km ver). Toch een beetje gedemotiveerd.

Na lang overwegen besluit ik de moto terug uit elkaar te vijzen, en steek ik hem binnen bij een bevriende mecanieker om in orde te zetten.. To be continued…

TO DO:

  • Remblokken voor/achter vervangen
  • Remvloeistof vervangen
  • Voorvorkdichtingen vervangen/reviseren
  • Radiator nakijken/koelvloeistof vervangen – thermostaat werkt niet
  • Kettingset en tandwielen vervangen
  • Knipperlichten en plaathouder monteren
  • Banden vervangen
  • Kuipen vernissen + monteren
  • Startprobleem oplossen
  • Aflaatmoer lekt een beetje
  • Contactpunten batterij nakijken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s