Leenmoto voor het lang weekend

Stel je koopt een nieuwe motorfiets, maar de levertermijn ligt jammer genoeg enkele weken in de toekomst. Iets om naar uit te kijken dus. Omdat het tijd is voor iets nieuws, kies je ervoor om je huidige moto te koop te zetten. Stel dat je dit doet en die bewuste motor is op twee dagen verkocht. Het volgende probleem oppert zich: je bent motorloos. Stel dat er dan ook een verlengd weekend met temperaturen boven de 20 graden voor de deur staat. Wat doe je dan ?

Je vraagt rond of er iemand een moto op overschot heeft.

Goed nieuws en slecht nieuws.. Mijn kameraad, Jens (die na dit weekend op z’n minst een trappistje te goed heeft) heeft een motor waar hij momenteel niet mee rijdt. Slechte nieuws is dat dit komt door een valpartij waarbij hij zijn voet gebroken heeft. De motor in kwestie: een Honda Transalp.

Ik besluit hem toch even te wassen. Dat was ook part of the deal.

“Eerlijk gezegd heb ik toch een beetje mijn twijfels over de rijwaardigheid van deze motor”

Deze Transalp is voor mij geen onbekende. We reden enkele maanden geleden samen een groot stuk van de TET (Trans Euro Trail – zoek het op) in België. Ik toen op mijn toenmalige Yamaha WR450F, Jens op z’n ‘Alp en Marijn op een nieuwe Kawasaki Versys 300. De Transalp at toen al trails als ontbijt, en dat straalt hij ook uit. Op het moment dat ik hem ga halen is hij charmant gedecoreerd met Franse TET-aarde, wat hem des te ruiger maakt. Eerlijk gezegd heb ik toch een beetje mijn twijfels over de rijwaardigheid van deze motor.

Jens kocht hem enkele jaren geleden voor 500 euro. Op zich weinig geld voor een klassieker als deze. Enige voetnoot: sindsdien is nagenoeg alles vervangen of verbeterd aan deze Honda. Het feit dat mijn kameraad mekanieker is bij Kawasaki heeft daar zeker iets mee te maken. Ik haal de motor op vrijdagavond op, we manoeuvreren hem uit de garage, ik krijg een korte briefing en ik steek de sleutel in het contact.

Het eerst wat me opvalt is dat ze verbazend wendbaar is. Desondanks dat ze momenteel voorzien is met Shinko offroad banden, houdt ze verrassend goed de baan. De koppeling is naadloos afgesteld (en is vervangen). Remmen werken. Handvatverwarming werkt (maar niet nodig). Uitlaat werkt (ook al is het momenteel een uitlaat van een Honda CB600). Mijn twijfels over de rijvaardigheid laat ik achter me, en het duurt niet lang vooraleer ik me begin te amuseren. Ik rij rechtstreeks naar een terrasje waar ik afgesproken heb met een kameraad.

Foto: Jens De Raedt

“De roots van de Transalp liggen bij de Dakar-rally”

Na enkele uren genieten van de zon rij ik terug naar huis, om tot de vaststelling te komen dat ik mijn huissleutel vergeten ben bij Jens. De volgende situatie doet zich dus voor: ik moet op een zwoele lenteavond binnendoor een extra ritje maken met een motor die ik niet ken, er zijn ergere dingen in het leven. Ook al heb ik er stiekem geen zin in – ik denk er niet te veel over na en geniet er gewoon van. Dit ritje leert me immers twee dingen: controleer steeds of je wel je sleutel bij hebt, en de Transalp brengt je perfect van punt A naar B.

Na tussendoor wat kleine ritjes te maken rond de kerktoren, rij ik zondag binnendoor naar zee. Dat blijkt een uitstekend idee, want het verkeer op de toegangswegen naar zee is volledig verzadigd. Gelukkig heb ik hier weinig last van op de kleine veldwegels, en waar het verkeer toch stil staat, rij ik vlot tussen de files door. Toch probeer ik de grote provinciebanen te mijden, niet omdat de Transalp dat niet aan kan, maar omdat de Shinko terreinbanden hiervoor niet te beste keuze zijn. Aan het ware off-road werk, waag ik me dit weekend niet. Ik wéét dat deze motor erom vraagt, en heeft hiervan a proven track record. De roots van de Transalp liggen dan ook bij de Parijs-Dakar rally.

Jens op de Franse TET (foto aangeleverd door hem)

“In een badstad waar ze Ferrari’s en Lamborghini’s bij de vleet hebben, is een rasechte Honda Transalp met karakter een verademing”

Ik rij binnendoor van Gent naar zee, via Drongen – Merendree – Zomergem – Oostwinkel – Adegem – Maldegem – Damme – Westkapelle – Knokke. Een baan die ik al enkele jaren doe, een alternatief voor de saaie rijksweg. Wel hier en daar opletten geblazen voor de vele opritten van de lintbebouwing. De koppeling is vervangen, en daar ben ik heel blij om. Schakelen verloopt enorm soepel, al betrap ik er mezelf soms op dat ik wil schakelen naar een zesde versnelling die niet bestaat. Ik rij met mijn systeemhelm open, en geniet erg van de omgeving, ook al krijg ik om de 5 minuten één of ander insect in mijn gezicht. Het windscherm biedt niet erg veel bescherming. Aangekomen in Knokke, kijkt iedereen bewonderend naar de Transalp (ik weiger te geloven dat die sportuitlaat er iets mee te maken heeft). In een badstad waar ze Ferrari’s en Lamborghini’s bij de vleet hebben, is een rasechte Honda Transalp met karakter een verademing.

Aan de Damse vaart

Ook andere motorrijders kennen de moto. Ik krijg veel enthousiaste reacties, zeker van motorrijders die ook met een allroad rijden. Je merkt dat de Transalp toch een legendarische reputatie heeft. Bij valavond rij ik langs de dijk om de zee eens te zien. Dit blijkt nogal idyllisch, en in de praktijk is het meer slalommen tussen kleuters, fietser en garçons met een plateau vol alcohol en ijskrem. Geen van beiden zijn momenteel aan mij besteed, en ik kies ervoor om van dit uitzonderlijk weer te genieten al rijdend, met deze legende.

“Bij aankoop van mijn nieuwe moto vroeg ik aan de dealer of er een gereedschapsset bijgeleverd werd. Hij keek me aan en deed zijn best om niet in lachen uit te barsten”

Maandagavond is de tijd gekomen, en breng ik de Alp terug naar zijn baasje. Ik vond het zeer aangenaam, en ben aangenaam verrast. Elk jaar evolueren moto’s en de technologie enorm. Alles wordt elektronisch verstelbaar en bediend, moto’s rijden tegenwoordig bijna vanzelf. Ik geef toe dat ik persoonlijk wel hou van een technologisch hoogstandje. Toch is het een verademing om met een moto te rijden zonder snufjes, met carburateurs, waar je écht blootgesteld bent aan de elementen. Een motor die je bij stuurfouten niet corrigeert, maar een motor die je afstraft. Bij problemen, heb je de bijgeleverde gereedschapsset, en daarmee krijg je het meestal opgelost. Bij aankoop van mijn nieuwe moto (waar ik dus op zit te wachten) vroeg ik aan de dealer of er een gereedschapsset bijgeleverd werd. Hij keek me aan en deed zijn best om niet in lachen uit te barsten.

Het zijn motoren zoals deze Transalp die je leren vanwaar al deze technologie geëvolueerd is, en toch tonen dat het ook zonder kan. Een motor met een toegankelijk budget en een hoog fun-gehalte, die elke soort motorrijder wel iets te bieden heeft. De enige limitatie van deze Honda? De mens die ermee rijdt. Dit weekend heb ik een ander soort motorrijden ervaren, niet gebonden aan snelheid en zeker ook niet aan uitstekend comfort. Een soort motorrijden waarbij je kan genieten van een machine, die leeft en die je metgezel is op de baan. Een soort motorrijden waarbij je meer aandacht hebt voor je omgeving, omdat je motor je ertoe verplicht.

Wil je meer ontdekken over de Transalp? Motorjournalist Lolo Cochet (MotoJournal) heeft een zeer coole reeks op Youtube (onderstaand de eerste aflevering). Ze rijden namelijk offroad, oude Dakar-routes, op twee Honda Transalp die ze voor een prikje gekocht hebben. Niet enkel leuk en inspiratievol om naar te kijken, ook nog eens goed voor je Frans.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s