7 onorthodoxe redenen waarom Senegal op je shortlist moet staan

Ik was nog nooit in Afrika geweest, maar ik had er wel een idee van. Het continent van veel kleuren en weinig regels. Senegal is geen typisch Afrikaans all-in safariland. Niettemin heeft deze ex-kolonie van Frankrijk heel wat te bieden. Dingen die je niet terugvindt in Tanzania, Kenia of Zuid-Afrika.
Ik ben zo vrij geweest van ze, volledig objectief uiteraard, voor jou op te lijsten.

Dakar

Wie Senegal zegt, zegt Dakar. Niet alleen voor mij roept dit woeste beelden op van een karavaan motoren, auto’s en vrachtwagens die jaarlijks door de woestijn sjezen. Althans, zo was het vroeger.
Sinds 2008 is deze vaste waarde door terreurdreiging verhuisd naar Zuid-Amerika, waar de veiligheid van organisatie beter te controleren zou zijn. Een beetje ironisch, want er is jaar na jaar sprake van dat de rally terug naar Afrika komt, omdat ASO niet meer overeen komt met de lokale overheden in Zuid-Amerika.
Zo oppert Afrika zich toch weer als het continent met 1001 mogelijkheden. Van de rally is niet zoveel meer te merken in de hoofdstad zelf, maar buiten Dakar heb je wel het legendarische Lac Rose, de befaamde finish van vele edities. Dat meer is trouwens echt roze, komt blijkbaar door het zout dat erin zit. En als je dat niet gelooft, maken ze je daar wel iets anders wijs.
Dakar is een smeltpot van culturen, een mengeling van Afrika, Frankrijk, Libanon en steeds meer Chinezen. Het eiland Gorée, bereikbaar met de ferry, fungeerde vroeger als eiland waar slaven verhandeld en verscheept werden naar Amerika. Niet echt een geschiedenis om trots op te zijn, maar die terecht in stand gehouden wordt in het vroegere slavenhuis. Los van de geschiedenis is Gorée een prachtig eiland met een mediterrane sfeer.
Wij aten de eerste avond in het bekende Restaurant Farid, Libanese keuken. We hadden de omvang van de mezze niet goed geanticipeerd. Ik schat dat we ongeveer de helft opgegeten hebben. Omdat ik toch met een schuldgevoel zat omdat er in Senegal veel armoede heerst, vroeg ik aan mijn ober wat de toekomst zou brengen voor de overschot van mijn mezze. Hij verzekerde me dat er niets verloren ging of weg gegooid werd. Dat stemde me toch gerust, omdat ik wéét dat er in Europa zo veel voedsel gewoon weggesmeten wordt. Wie zei dat Afrika achter loopt op het Westen?
Hoe dan ook, Dakar is een levendige stad, waar vanalles te beleven valt. Blijf hier toch een nacht, of twee. Wij verbleven in hotel Saint-Louis Sun, redelijk basic.

Je kan over het strand rijden

Wil je van Dakar naar Saint-Lous in het noorden, dan heb je eigenlijk maar één optie. De N2 is de grote verbindingsweg tussen deze twee steden. Het gros van deze weg is twee rijvakken breed en is voorzien van de occasionele obstakels zoals putten, loslopend wild en politiecontroles. Wees gerust, jij als Toubab (Wolof voor blanke) zal jouw papieren moeten tonen. Op zich geen probleem.
Maar waarom zou je over de baan rijden als je die 260km over het strand kan afleggen? Het strand fungeert langs deze strook als verbindingsweg voor vissers en marchands. Langs deze strandroute passeer je trouwens de Désert de Lompoul. In principe een woestijnstrook vlakbij de zee. Passeer je hier dan moét je gewoon overnachten bij de Ecolodge de Lompoul (uitgebaat door Cheikh-Yves Jacquemain – lokale motorcrossheld en kampioen van Sénégal). Vanuit het campement kan je trouwens ook gewoon een 4×4 of quad huren voor een excursie naar zee.
Voor een kamelentocht of duinsurfen kan je ook terecht bij Ecolodge Lompoul. Onthaal is erg vriendelijk en goed georganiseerd, pak een taxi tot in Kébémer, ze komen je halen met de 4×4. De avontuurlijke rit door de duinen vanachter op de jeep krijg je er gratis bij.

Je komt waarschijnlijk je oude Peugeot nog eens tegen

Vergeet Autoworld in Brussel, wil je naar een automuseum, ga gewoon naar Senegal. Alle modellen van Renault, Peugeot en Citroën sinds 1950 zijn dagelijks in het straatbeeld terug te vinden, niet noodzakelijk in originele staat. Zo namen we een taxi (Peugeot 405) van Lompoul naar Dakar zonder achterruit, met skidragers op het dak (!) én uiteraard voorzien van zonnewering in het thema van de favoriete Islamitische leider. Het decoreren van je wagen met je lievelingsprofeet is traditie bij de Senegalezen, en heeft moet ik toegeven, zijn charme. Het zijn niet enkel samengestelde auto’s die je tegenkomt. In Dakar spot je ongetwijfeld wat ongewoon dikke bakken, die er wat misplaatst lijken. Ik heb gehoord dat het iets te maken heeft met zaken doen. Hoe dan ook, wie dacht dat je een auto niet letterlijk de grond in kan rijden, zal in Senegal van gedacht veranderen.
Het is verboden om een voertuig ouder dan 8 jaar in te voeren in Senegal. Zo wil de overheid voorkomen dat het land het autokerkhof wordt van Europa. Waar het ook voor zorgt is dat alle oudere wagens heel duur blijven en dat de lokale bevolking al rap enkele duizenden euro’s dient neer te tellen voor een oude Peugeot.

Senegalezen

Je raadt het waarschijnlijk: Sénégal is het land van de Senegalezen. Een opmerkelijk volk, dat mag zeker gezegd worden. Erg vriendelijk en behulpzaam, ook al is dat omdat ze iets aan je willen verdienen, ach laat ze. Waar het Westen, met al hun dure technologieën en lage-emissiezones zich eindeloos verliest in goede voornemens, rijdt in Senegal ondertussen die DAF schoolbus waar je grootnonkel nog naar school mee gebracht werd, zijn laatste kilometers. In Senegal zijn er weinig problemen, enkel opportuniteiten. Hmm. Dat klinkt een beetje kort door de bocht. Vervuiling, het opschuiven van de Sahara, overbevissing.. Elk land heeft wel zijn problematiek, en Senegal is daar geen uitzondering op. Toch bruist het land van de fantastische initiatieven, Save Dakar is daar één van. Er is gewoonweg geen infrastructuur voor vuilnisophaling of recyclage. Dat, en perceptie ten opzichte van vuilnis, zorgt ervoor dat er nagenoeg overal redelijk veel zwerfuil rondvliegt, ook in zee.
Ik heb erg veel leuke gesprekken gehad met de lokale bevolking, het feit dat iedereen Frans spreekt, helpt. Met een simkaartje van Orange op zak en een woordje Frans kan je in Senegal overal raken (en zonder ook). Spreek je iemand aan op straat, zul je zeker geholpen worden.

Geen verkeerslichten

Ik heb geen enkel werkend verkeerslicht gezien en geen enkele flitscamera (al hoorde ik wel een gerucht dat ze er ooit één hadden, die ze uiteen gevezen hadden voor onderdelen). Het verkeer verloopt verrassend vlot, soms een beetje té vlot geef ik eerlijk toe. Enkel uitgebrande wrakken naast de baan zijn daar getuige van. Creatief omgaan met de infrastructuur die voorzien wordt, houdt blijkbaar ook in dat je van een tweevaksbaan een vijfvaksbaan maakt. Wat je aan de andere kant dan wel weer regelmatig tegenkomt zijn snelheidsdrempels. Overdag matig zichtbaar, ’s nachts nauwelijks – al zit de totale afwezigheid van straatverlichting daar misschien voor iets tussen.
Ik vind het fascinerend, die dynamiek en de flow van het verkeer. Zo zie je veel verkeer aan de grens met Mauritanië, die ginds inkopen doen, omdat het goedkoper is. Grensposten hebben een speciale sfeer.
We reden tijdens het spitsuur door M’Bour, waar het erg druk kan worden. Onze taxichauffeur nam een zijstraat, en al snel reden we door een buitenwijk zonder asfalt, over puur zand met een oude Citroën. Even leek het een scène van een oude film.
Met een goed Afrikaans deuntje op de achtergrond, heeft dit zijn charme.

(Openlucht)museum

Senegal is meer dan Youssou N’Dour en het Lac Rose. Wil je beesten gaan kijken? Dan kan dat. Wil je prachtige bomen zien, Senegal’s got you covered. Van de koloniale restanten van Saint-Louis naar de Sine-Saloum delta, aan fauna en flora geen gebrek. De grootste pelikanenkolonie ter wereld kan je aanschouwen in Djoudj Nationaal Park. Wil je wat grote wildlife, dan kan je terecht bij Bandia (voor een drive-through safari). Ook Fathala is de moeite waard, al zijn wij daar niet geraakt. In het oosten van Senegal heb je Niokolo-Koba; grootst aaneengesloten natuurreservaat in West-Afrika. Kayakken of een rondvaart met de pirogue in de delta’s in het zuiden zijn enorm rustgevend. Activiteiten en mogelijkheden genoeg dus.
Wat ik persoonlijk het meest apprecieerde, waren die kleine details, die zo eigen zijn aan Senegal en Afrika. Bijvoorbeeld de lokale bandencentrale, met eigen renditie van Bibbendum. Zo’n dingen kom je enkel daar tegen.

Poulet Yassa

Kip met rijst en ajuinsaus. Klinkt misschien niet direct als een gastronomisch hoogstandje. Tot je poulet yassa eet, in een lokale eettent in Senegal. Ze maken dat daar gereed zoals niemand dat kan. Ook vis is lokale specialiteit. Grote vis, kleine vis, tournevis.. Honger zal je niet lijden. Uiteraard ben je wel in Afrika hé, dus probeer toch een beetje op te letten. Ook traditionele Libanese keuken is nooit veraf (bijvoorbeeld in Dakar) en is trouwens goed aangepast aan het klimaat.

Pro Tip: ben je op doorreis van noord naar zuid, breng zeker een bezoekje aan Les Liqueurs de Warang. Deze artisanale stokerij biedt talloze verschillende soorten lokale likeur, voor elk wat wils. Deze pittoreske stokerij kan je terugvinden op de Route de Joal, op 5km zuidelijk van M’Bour, en op wandelafstand van het strand. Als je gaat, breng je mij dan een flesje Kombonella mee?

Wil je wel eens iets anders dan een all-in aan de Costa Del Sol? Denk zeker eens aan Senegal. Het is niet zo ver vliegen, je hebt een rechtstreeks vlucht naar Dakar vanuit Brussel. Je bent er veilig, er is vanalles te zien en te beleven. Blijf niet in je hotel in Saly, maar reis wat rond. Ga kayakken in de Casamance, neem een Pirogue in de Sine-Saloum, huur een Quad in Lompoul, bezoek Djoudj.. Maar laat je vooral inspireren.

Wacht niet te lang, Senegal verandert snel. De Chinezen zijn er aangekomen.

Tips

  • Saint Louis hotel: Sunu Keur
  • Saint Louis restaurants: La Kora, La Linguere
  • Saint Louis excursies: Sahel Découverte
  • Pintje drinken aan de Langue De Barbarie: Zebrabar
  • Ecolodge de Lompoul – idyllisch verblijven in de woestijn
  • Artisanal stokerij ten zuiden van Dakar: Les Liqueurs de Warang
  • Traditioneel maar tikkeltje luxueus: Ecolodge de Simal
  • Pittoresk logeren in de Sine-Saloum: Le Bazouk du Saloum
  • Niokobok – B&B Casamance (persoonlijk jammer genoeg niet geraakt)

3 Comments

      1. Ja zeker. Was zeker voldoende om ons even onder te dompelen in de cultuur. Veel blogplezier en reisplezier nog.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s